CrossFit Games Recap with Marion

  • Geplaatst op
  • 0
CrossFit Games Recap with Marion

ENGLISH BELOW

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"Heb ik me hier heel het jaar kapot voor getraind?"

De CrossFit Games zijn alweer een tijdje 'in het verleden' en de atleten zijn begonnen met hun training voor de CrossFit Games 2018. Een van die atleten is Crossmaxx atleet Marion. Zij behaalde een indrukwekkende tweede plaats in haar categorie tijdens de afgelopen CrossFit Games. Hoe kijkt zij terug op afgelopen seizoen? En hoe zien haar toekomstplannen eruit? Let's have a chat with Marion!



"Hoe kijk ik terug op de CrossFit Games? Nog steeds met veel ongeloof. Alles in de voorbereiding ging goed en ik was blessure vrij, maar toen de events stuk voor stuk online kwamen kon ik wel janken. Veel rennen, weinig zware gewichten, het minst spectaculaire event in het Colliseum doen. Ik dacht dit wordt helemaal niks dit jaar. Heb ik me hier heel het jaar kapot voor getraind? Ik zat echt even in een dipje, en dit was twee dagen voor de Games zouden beginnen. Dus dat ik op de tweede plaats geëindigd ben voelt heel gek.


In Madison is niks te doen
De voorbereiding was perfect. Ik ga heel het jaar niet op vakantie dus wanneer ik naar de Games ga neem ik het ervan. We zijn totaal 4 weken in Amerika geweest waarvan twee en een halve week in Orlando. De reden hiervoor is heel simpel, in Madison is niks te doen. Dus we dachten daar gaan we echt geen 4 weken zitten. In Orlando hebben getraind in de box van Cassidy Lance waar we heel goed ontvangen werden en waar hard getraind werd (daar hou ik van). Hier hebben we elke dag getraind en ik heb daar alles kunnen doen wat ik moest doen. Naast trainen zijn we ook naar verschillende pretparken geweest en tussen de krokodillen gevaren met een kano. Alles in Florida ging perfect!

Niet meer te breken..
Daarna gingen we naar Wisconsin waar we een huis hadden gehuurd in New Glarus (40min van Madison). Hier was helemaal niks te doen. Stuk voor stuk werden er meer events online gezet en geen een gaf me het gevoel van yes ik ga tegenaan. Persoonlijk vind ik het belangrijk dat er bij een wedstrijd wel een soort spektakel moet zijn. De mensen die kijken moeten juist het gevoel hebben van 'moet je kijken wat ze kunnen'. En dit was minimaal bij de 50+ers. Hierdoor kreeg ik twee dagen voor de Games ook een dipje. Heel het jaar keihard getraind voor dit? Gelukkig heb ik een hele goede trainingsmaat die aan me zag dat ik er doorheen zat en heeft me er weer erbovenop gekregen. Dit was het belangrijkste moment in mijn voorbereiding, omdat ik dit jaar merkte dat ik op het mentale aspect ik niet meer te breken was.


Ik vond het beter in LA
De CrossFit Games in Madison was heel anders dan alle voorgaande jaren. Niet alleen het weer wat anders was maar ook de sfeer en het gevoel erbij. In Californië had het echt wel een magisch gevoel met dat warme weer, mooie strakke lucht en alles was buiten. Dat was dit jaar wel anders. Ik maakte daar alleen weinig vrienden omdat ik zei dat ik het in LA beter vond haha. Verder was het veel chaotischer dan afgelopen jaren. Het begon de eerste dag al met 3 uur uitstel vanwege het weer. De tweede dag was ook heel rommelig en vanaf dag drie liep het wel aardig.


Trots op mijn inzet
Mijn hoogtepunt van de CrossFit Games zijn eigenlijk twee hoogtepunten. Ik ben echt super blij met mijn 12e plek in het run swim run event. Ik wilde zo graag niet weer laatste worden met een ren workout, en dan is 12e wel echt een hele grote opluchting. Dit zorgde ook voor een goed gevoel voor de rest van de competitie. Het tweede moment is aan het einde van het event vest triplet. Ik ben vroeger sprintster geweest alleen daar is nu weinig meer van over. Ik ben heel langzaam geworden met bepaalde dingen. Tijdens het event ging het best goed. Op het einde kwam ik steeds dichterbij Cindy Kelley die op dat moment eerste stond. We waren tegelijk klaar met de burpees over de box en mijn box was iets verder weg van de finish dan die van haar. Ik ging de sprint aan en won het op twee honderdste van haar!! Hier was ik echt heel trots op. Ik hoorde Cindy Kelley later nog zeggen wat was ik langzaam. Ik dacht nee ik word sneller! Ik ben heel erg bij mezelf gebleven dit jaar en niet naar andere gekeken. Alles gedaan wat ik kon doen. Ik was trots op mijn inzet waardoor ik in een hele positieve flow bleef. Iedereen heeft het zwaar, dus het komt wel goed zolang je je best doet.

Klaar voor 2018!
Nu ben ik aan het herstellen en probeer ik er weer in te komen, wat niet mee valt. Maar het zal wel moeten want 9 en 10 september doe ik een teamwedstrijd in Madrid met mijn twee trainingsmaten en de Lowlands kwalificatie is net achter de rug. Daarna gaat het nieuwe seizoen starten voor 2018!"

Wil jij meer weten over Marion en haar reis volgen? Check haar dan op Instagram



------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

"Did I work my ass off the entire year for this?"


The CrossFit Games 2017 belong to the past and athletes have started their training for the CrossFit Games 2018. One of those athletes is Crossmaxx athlete Marion. She achieved an impressive second place in her category during the recent CrossFit Games. How does she look back at last season? And what do her future plans look like? Lets have a chat with Marion!


"How do I look back on the CrossFit Games? Still with much disbelief. Everything in the preparation went well and I was free from injury, but when the events came online, I was a bit disappointed. Lots of running, few heavy weights, the least spectacular event was held in the Colliseum. I thought this will be absolutely shit this year. Did I work my ass off the entire year for this? I was really in a slump, and this was two days before the Games would start. So that I would finish in second place is pretty crazy.
 

Madison is not so exciting.. 
The preparation was perfect. I do not go on holiday the entire year so when I go to the Games I really enjoy it. We spent 4 weeks in America, two and a half weeks in Orlando. The reason for this is very simple, there is not so much to do in Madison. So we thought we are not really going to be there for 4 weeks. In Orlando I trained in Cassidy Lance's box where we were very well received and they trained hard (I love that). Here we have trained every day. In addition to training, we have also been to various amusement parks and canoeed between the crocodiles. Everything in Florida went perfect!


Unbreakable!
Then we went to Wisconsin where we had rented a house in New Glarus (40min from Madison). Not much to do here.... One by one, more events were put online and not one of them gave me the feeling of 'yes I'm going to rock this one'. Personally, I think it is important that it should be a kind of spectacle. The people who are coming to look at the Games should have the feeling of 'wow look what they are capable of'. And this was minimal with the 50+ category. This put me in a slumb again, two days before the Games. Have I been training hard all year for just this? Fortunately, I have a very good training buddy, who saw me passing through all of this, and got me on top of it. This was the most important moment in my preparation because I noticed this year that I was not breakable in the mental aspect anymore.


I liked LA better
The CrossFit Games in Madison where very different from all previous years. Not only the weather was different but also the atmosphere and the feeling. In California it really had a magic feeling with that warm weather, nice blue sky and everything outdoor. That was something different this year. I didn't make a lot of friends because I said I liked it better in LA haha. Furthermore, it was much more chaotic than last years. It started the first day with 3 hours postponement due to the weather. The second day was also very messy and from day three it was nice.


Proud of my commitment 
My highlight of the CrossFit Games are actually two highlights. I'm really happy with my 12th place in the run swim run event. I was aiming not to be last with this workout, and then 12th is really a big relief. This also gave a good feeling for the rest of the competition. The second highlightt is at the end of the vest triplet event. I used to be a sprintster before, but now there is not much left of that. I have become very slow with certain things. During the event, it went well. In the end, I came closer to Cindy Kelley who was first at the time. At the same time we were ready with the burpees over the box and my box was a little further away from the finish than hers. I took on the sprint and won it on two hundredth of a second !! I was so proud of this moment. I heard Cindy Kelley say 'what was I slow'. I thought 'no I have just become faster'! I have stayed very much with myself this year and I haven't really looked at others. I have done everything I could do. I am proud of my commitment which kept me in a very positive flow. Everyone is struggling so it will be fine as long as you do your best.


Ready for 2018!
Now I am recovering and I am trying to get back in the game again, which is not so easy. But it is necessary because on the 9th and 10th of September, I will do a team match in Madrid with my two training partners and I have just done the Lowlands qualification. After that, the new season will start again!"

Would you like to know more about Marion and her journey? Follow her on Instagram

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden